Gabriëlla Cleuren

Een zeer mooi boek, prachtig van taal, maar altijd dubbel van betekenis, je hebt er het raden naar wat er ondergronds speelt. (geheimzinnig voor wie die wereld niet kent). Het gaat over verboden homosexualiteit : die ondergronds gaat en nooit uitgesproken wordt, maar die je kan vermoeden. Jonge jongens hangen rond in een bar, mannen rond Giovanni spreken verdekt en open. Je voelt dat het gesprek een dubbele betekenis heeft die je alleen kan verstaan als je op de hoogte bent van die wereld.

Tenslotte gaat het over de liefde van een man voor een andere, maar die deze liefde versmaadt omdat hij stereotiep denkt in man-vrouw verhouding. Hij deelt lange tijd een kamer met Giovanni , maar trapt het er af , terug naar zijn vriendin , hetgeen conventioneel en niet doorleefd is en afstoot op den duur, niet vol te houden is, ontwricht. Je kan je aard niet verloochenen.
Het is een boek over het niet kunnen aanvaarden van het leven zoals het zich aandient, , alles wordt weggetrokken van gevoel naar het cerebrale en het conventionele. Het gaat over een passie die een man niet waagt uit te leven, die hem wel aan zich opdringt, hem zelfs overheerst, maar door zijn
verstandelijke overwegen een afgeblokte kans voor het gevoel is ( alles beredeneerd), conventioneel, maar niet bevredigend . Giovanni belichaamt de zuivere emotie tegenover het rationele, een gemiste kans en het vernielen van de gevoelige aard van de andere begeesterde. Deze wereld speelt zich af in het verborgene, in het vreemde . Helt over soms naar het vieze. De hoofdfiguur bevindt zich in verraderlijk gezelschap, louche, groep homo’s met binding die een nieuwe erin willen lokken , maar het lukt niet.
Altijd op de rand van de emotie naar het louche, van gemanipuleer en onzuiverheid, zich niet kunnen geven. Het is een beetje als getrokken worden in de afgrond van onzuiverheden.
Dagen verdwijnen : geen morgen , geen avond, ben je al op of ben je nog op als een rondreizend circus.
Figuren Guillaume : de patron, Jacques de stamgast en David de Americain. Mensen gaan tengronde aan gemis aan liefde volgens  Jacques!