Gabriella Cleuren

REFLECTIES 2020 : tentoonstelling in museum ‘Salons’ te Sint-Niklaas.

Deze tentoonstelling van van 14/06/2020 t/m 09/08/2020 ontvouwt mijn zienswijze op de 21e eeuw: onze tijd, natuurlijk fragmentarisch.
Ik bezit een enorm arsenaal werken over die tijd, die na Goya niet veranderde: verbeterde. Ik kan me niet ontdoen van de opvatting dat de

Lees meer >> | 3 keer bekeken

OP AARDE SCHITTEREN WE EVEN geschreven door Ocean Vuong. Een boekbespreking

Dan op 14 krijgt hij een baantje op de tabaksplantage in Hartfort waar de illegalen werken, Latino’s ( oorlog in Irak- Tiger Woods 5x player of the year) Fietst er naartoe en verdient. Twintigtal mannen slapen in caravans en eten er samen. Het werk verloopt in ploegen, teams, methodisch  . Iedere groep verrichtte een onderdeel. De verbondenheid der mannen hechtte een breuk bij hem. Hij leerde communicatie, ook zonder taal ,met  glimlach, handgebaren, aarzelingen, stiltes. Hij krijgt hoogte van mensen, ideeën en abstracties, van hun zorgen en hun doel. Zowel daar als in de nagelstudio is het zich verontschuldigen het belangrijkste : machtsmiddel. Zelfvernedering  is een betaalmiddel, de klant of baas voelt zich superieur en liefdadig zo.

Lees meer >> | 1 keer bekeken

CORONA ONTVLUCHT UIT DE BEKNELLING

Sinds half maart 2020 kon plots niets meer. Vooruitzichten werden afgelast, bezoeken ondoorlaatbaar gemaakt. Op 8 april plande ik een bezoek uit Hamburg, niets ervan werd uitgevoerd. Alexander kwam niet. Mijn bestelde lijsten voor mijn tentoonstelling kon ik niet meer afhalen en dat is tot nu 4 mei. Alles werd verboden, samenscholingen, aankopen in volle winkels . Het heeft me niet gedeerd. Ik heb nooit van massa’s gehouden. 

Lees meer >> | 1 keer bekeken

LAAT ONS MEER DELEN MET ANDERE WEZENS. Een gedicht.

Roodborstje, driest vogeltje,

Je huppelt voor mijn raam

en pikt demonstratief,

zonder spreken … heb ik je verstaan,

geef je  mijn brood.

Ik deel met je !

Hoe enig toch je taal, je durf en betrokkenheid.

Het heeft ertoe geleid

dat je overleeft!

©️ Gabriëlla Cleuren 

Lees meer >> | 15 keer bekeken

BONAIRE onvergetelijk. Een belevenis

Gedurende 4 jaren woonde ik op het eiland Bonaire een deel van de Benedenwindse Eilanden, behorend tot het Caraïbisch Nederland. Onvergetelijk!

De koraalstranden, de zee en de ruimte waren van een aparte schoonheid : het coloriet adembenemend mooi.
De eenzame ruimten, de stilte als op een andere planeet, afgezonderd, eenzaam, alleen met de natuur van smaragd : het water, of diepblauw , onheilspellend als de vaak dreigende luchten. Vooral het reservaat Washington Slagbaai leek van een andere wereld, met woestijnachtige vlaktes vol cactussen en desolate ruimten die leidden naar de zee met  koraalrode strepen  en lege open plaatsen langs de boord van de zee, soms vol grillige rotsformaties in zee gegooid als van een cycloop gesmeten. Een enkel boompje , een rariteit, gebroken witte pijpkoraal zoomde zee af. De stilte en verlatenheid was  hoorbaar.
Een enkele maal een rotsformatie met binnenin oeroude inscripties en tekeningen van dieren in sienna, getuigenissen van een ver verleden van mensetende Indianen,  de Karawakken. Aquarellen tonen de rode koraalpijpen met helder blauwe plassen  en gele begroeiing tussen het dorre struikgewas. Zo eenzaam, zo briljant , zo schitterend van kleur, de basis voor mijn later kleurgebruik. Het is bij mij verinnerlijkt. Al mijn latere werken starten op dit blauw-groene coloriet, onvergelijkbaar eigen.

©️ Gabriëlla Cleuren 

Meer informatie over Bonaire >>

Lees meer >> | 3 keer bekeken

PARIJS IS EEN FEEST geschreven door Ernest Hemingway. Een boekbespreking

Het boek Parijs is een feest, leest als een feest, vlot, aangenaam verhalend, vlug geschreven over zijn embryonale tijd als schrijver. Het is een ode aan de gastronomie. Hij geniet de goede dingen van het leven, maar klaagt onterecht over armoede terwijl hij een luxueus leven leidde. Hij is op de hoogte van delicatessen bij lekker eten met de gepaste fijne wijnen, doet interessante cafés aan, schrijft er en ontmoet andere bekende schrijvers van zijn tijd. Hij gokt op de paardenrennen, skiet in Cortina d’Ampezo, verblijft op wintersport in Schruns,  heeft een kokkin en een kindermeisje. Hij beschrijft op zeer sensuele wijze (daar is hij gevoelig voor) de goede eigenschappen van Oostenrijks meubilair, de warmte van donzige dekbedden en de gezellige warmte van een kacheloven: een aangename sfeer, tegenover de koele heldere bergsfeer  met interessante contacten en een kijk op de bergbewoners , goede en vijandige naargelang de hoogte.

Lees meer >> | 2 keer bekeken

CENSUS geschreven door Jesse Ball. Een boekbespreking.

Een ongewoon, creatief boek, zo anders dan anderen, vol menselijke interactie, dat optekent hoe mensen reageren bij de ontmoeting met iets ongewoons.

Een chirurg besluit na de dood van zijn vrouw volksteller te worden, zo moet hij reizen en mensen ontmoeten in hun eigen omgeving, hun huis.

Lees meer >> | 56 keer bekeken

OLIVE KITTERIDGE( there is no such thing as a simple life) geregisseerd door Lisa Cholodenko. Een filmbespreking

Zeer boeiende film over het moeilijke stompe karakter van een vrouw die de gave om met anderen om te gaan niet bezit , tenzij altijd schofferend, hetgeen zeer moeilijk is voor haar man en zoon.

Het verhaal speelt zich af in Maine een mooie plaats aan zee, met ruimte en openheid die helaas niet altijd in de geesten aanwezig is.

Lees meer >> | 4 keer bekeken

MACHINES ZOALS IK geschreven door Ian MacEwan. Een boekbespreking

Miranda en Charlie kopen zich een robot en programmeren hem zelf. Daardoor worden ze zich ook van de werking van de hersenen en hun eigenheden bewust.

 Intrigerend boek . Een robot die zo menselijk wordt dat hij gevoelens van

tederheid, gehechtheid , waardering en ergernis opwekt. Hoeveel toekomst zit daarin? Futurisme ?

Lees meer >> | 2 keer bekeken

WENSEN VOOR 2020 met een gedicht.

Een gelukkig kerstfeest en alle vreugde voor 2020.

Hierbij mijn wensen :

Als de duisternis gevallen is,

De nacht ontwaakt,

stoeien geluidjes,

krikkels, plofjes en getril,

je schaduw staat heel stil.

Ik meen je te horen sluipen als voorheen

De winter duisternis in huis

schept vrije vormen:

een boom, een dier,

een mens, een oog dat ziet

een kat die wacht.

Een lamp van buiten hult alles in vrolijk licht.

Donker en licht zoals het leven.

©️ Gabriëlla Cleuren 

Lees meer >> | 4 keer bekeken