Gabriella Cleuren

MUNCH - VAN GOGH een verwantschap , een tentoonstellingsbezoek

Een ongelooflijk boeiende ontdekking van hun beider emotionele zoektocht naar  de zin van het leven, de condition humaine en hun opofferingsgeest om tot het uiterste te gaan voor hun kunst. Hun behoefte om zo de zin van hun bestaan in te vullen. Alhoewel ze in dezelfde tijd leefden werd Munch door Van Gogh inhoudelijk en compositorisch beïnvloed. Beiden waren  bezield door éénzelfde gevoel en uitgangspunt ondanks hun grote verschillen in stijl. Bij Munch is er een diepe eenzaamheid en bij Van Gogh de enorme ruimte met kleine verloren mensfiguurtjes, grillige luchten en verwrongen bomen. Bij Munch het eenzame water, de afstandelijke massa’s met spookachtige figuren en scheiding tussen man en vrouw of een samenvloeien. De verhouding van de geslachten is problematisch bij hem:  de jaloezie, de vrouw als  vampier!

Lees meer >> | 3 keer bekeken

GALOPPING MIND van Wim Van de Keybus, een filmbespreking

Eigenaardige , absurde film, laat door thema een wrang gevoel na. Omgekeerde van Dheepan, het niet willen van verantwoordelijkheid. Hoofdpersoon is een slap figuur die overal eerst zichzelf ziet. Negatieve film, soms absurd. Paarden komen uit zee. Soms bij de haren getrokken, symboliek: vrijheid van mensen.

Lees meer >> | 2 keer bekeken

IL GIARDINI DEL FINZI-CONTINI in regie van Victorio de Sica. Een filmbespreking.

Golden Bear prijs op het flimfestival van Berlijn in 1971 

Micol : grilling, onberekenbaar, soms zeer afstandelijk. Zij bepaalt altijd hoe het gesprek en de situatie verloopt. Weinig emotioneel. Zij geeft de toon aan ook bij Georgio: koel ,gespannen,luchtig, verdwijnt zonder een briefje achter te laten. = stilaan opbouw van onthechting. Geen joie de vivre , je kiest de gezichten zelf. De arbeidersklasse is interessant maar ook fascistisch vgs vriend van een andere klasse. Nazisme is beter dan fascisme . 

Lees meer >> | 48 keer bekeken

Over BRAVE NEW OLD WORLDS, geschreven in 2015

Mijn schilderijen bevatten mijn bevindingen over mijn tijd in een verzameling beelden (een grote tijdspanne 1990-2015 samengebracht en kritisch geïllustreerd door de titels). De serie wordt nog steeds aangevuld.
Aansluitend op mijn fascinatie (geboeid) door het werk van Goya: die in zijn grafiek en in zijn zwarte schilderijen vooral, kritisch commentaar geeft op zijn tijd genoten, herinneringen, getuigenissen van de oorlog tussen Spanje en Frankrijk in de 18e en 19e eeuw en de mentaliteit van intolerantie in die tijd. Ik stel parallellen voor met mijn eigen tijd. Er is nauwelijks verbetering in de menselijke situatie, 200 jaar later. 

Lees meer >> | 1 keer bekeken

KIS UYKUSU = WINTERSLEEP geregisseerd door Bilge Ceylan. Een filmbespreking.

Turkse dramafilm uit 2014 onder regie van Nuri Bilge Ceylan. Hij won met deze film de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes.

Deze zeer beklijvende film over macht en eenzaamheid.

Hij legt de tegenstellingen tussen mensen in de maatschappij bloot : de kloof in gedachtegoed (soms onoverbrugbaar) : tussen man en vrouw, heerser en afhankelijke. De eerste doet in een zekere zin wat hij wil, maar blijft afhankelijk van zijn emoties en bindingen, in het gezin en van zijn oude plooi. Zijn houding verhindert echte samenleving.

Lees meer >> | 53 keer bekeken

VIRTUELE WERELDEN een dagboek geschreven in 2014

Mijn werk is ontstaan uit noodzaak om mijn ‘denken’ en ‘ zijn’ vast te houden in de tijd, een spoor te trekken , met het leven zelf als nooit aflatende, drijvende kracht. EEN ZICH TE WEER ZETTEN TEGEN VERGANKELIJKHEID, gelijktijdig de kwetsbaarheid oproepend in de onvolmaakte vorm.
Altijd werk ik vanuit de nabije herinnering omdat deze  gestalte geeft aan een heel  eigen authenticiteit, in een eigen , vrije, gefantaseerde vorm, soms poëtisch,onrealistisch reëel.

Lees meer >> | 31 keer bekeken

OP HET DAK. Een belevenis.

De onheilstijding van zware hagelbuien op Pinkstermaandag 2014 waren voor mij een inspiratie voor veel herinneringsfoto's (virtuele werelden) vanwege de emotionele gevolgen de extreme schade en de enorme inspanningen om de gebouwen te beschermen en te repareren en later de houding van de verzekering die niet bereid was de schade te betalen, maar minder dan de helft zelfs gedaan door goedkope dakdekkers.

Veel schoonmaken op het dak, zeilen en paletten op en af slepen, de schade beoordelen en de reparatie door de dakdekkers worden vrolijk en kleurrijk genoteerd.

Een lach en een traan zijn nabij.

©️ Gabriëlla Cleuren  18 februari 2016

Lees meer >> | 28 keer bekeken

VOLLE LEEGTEN unieke werelden, geschreven in 2013

Volle leegten zijn weidse landschappen, waar immense mysterieuze ruimte zoals ze hier in België  met zijn kleinschalige volgebouwde stukjes grond niet meer te vinden zijn,  gestalte krijgen.  Ruimten als metafoor, voor eenzaamheid, open geest  die volheid ziet : volle leegten. Als je oog went aan de vlakte van land of water , beginnen vormen en kleuren fijne nuances af te tekenen. Je ontwaart stilaan ontelbare tonaliteiten van licht en kleur  zoals op het brede water in Zeeland; contrast van licht en donker, tegenlicht zoals aan de Schelde te Antwerpen, waar de andere oever, de linkeroever bij ondergaande zon in zo’n beeld  een wereld aan betekenissen onthult. Die eenzame wereld met één of meerdere figuren,  wordt tastbaar, voelbaar, de mens een minuscuul deeltje,  erin opgesloten.

Lees meer >> | 3 keer bekeken

VIRTUELE WERELDEN een dagboek geschreven in 2012

Mijn werk kan gezien worden als een onderzoek om de  werkelijkheid in de virtualiteit te traceren.
Mijn beelden zijn nooit rechtlijnig te lezen, maar hun betekenis onthult zich tussen de regels, zoals bij een kindertrauma tekeningen de werkelijkheid blootleggen, vaak verhuld. 
Uit een veelvoud filtert zich een residu.

Lees meer >> | 29 keer bekeken

MIJN VISIE OP KUNST geschreven in 2012

Schilders werken vandaag niet meer naar de natuur, een schets duurt te lang, dan maar een foto. Hierbij loop je natuurlijk gevaar gewoon een kopie van een foto te maken, zoals ik erg veel op het internet aantref, hetgeen technisch heel knap kan uitpakken, het is gekund , maar voor mij geen kunst. Het is eerder metier. De eerste stap bij kunst is een interpretatie, of een totale transformatie, hetgeen een indoctrinatie of omvorming door de geest beduidt. Hierbij sluipen onbewuste elementen in het werk, die het zijn uitstraling en innerlijke geladenheid geven. De hedendaagse kunst werkt dan vaak met een beeld dat een illustratie van een betekenis, die wil uitgedrukt wezen , is . Dit is allang salonfähig, maar zegt me weinig. Het is me te cerebraal. Ik ervaar het meer als een goede vondst. 

Lees meer >> | 8 keer bekeken